Kişileri yalnızca bireysel hikâyeleriyle değerlendirmek kısıtlı bir bakış sunarken, onları toplumsal yapılar ve sistemlerle etkileşimleri üzerinden görmek daha kapsayıcı ve eşitsizlikleri görünür kılan bir perspektif sunar.

Bu nedenle danışma sürecinde, patriyarkanın kimlik ve bugünkü seçimler üzerindeki etkilerini, ilişkilerdeki ve yapılardaki güç eşitsizliklerini, normatif ataerkil yapılarla ilişkileri, görünmez emeği, kontrol, şiddet ve yıkıcı hak görme temalarını değişim için çok önemli buluyorum.
 

Eleştirel bakış bireysel süreçlerde, kişinin kendisini sertçe yargılayan içsel konuşmalarını ayrıştırmasına yardımcı olurken, aile sisteminde bu yapıların açık veya örtük etkilerinin fark edilmesini sağlar. Çift ilişkilerindeyse, çiftlerin birbirlerini duyabilmelerinin önündeki engelleri ayrıştırmalarına ve hangi pozisyonda sıkıştıklarını anlamalarına; ayrıca ilişkilerindeki ekonomik, kültürel ve toplumsal eşitsizlikleri görünür kılmaya aracılık eder. Dolayısıyla bu bakış, dönüşüm sürecinin kritik bir adımı üzerinde çalışmayı destekler.