Utanç Farkındalığı ve İçsel Diyalog

Bakım verenlerimizle geçmiş ilişkimiz; kendi içsel konuşmalarımızın tonunda da oldukça belirleyicidir ve eleştirel içsel konuşmalar; içsel çatışmalara ve duygu düzenleme güçlüklerine (yalnızlık, öfke, utanç ve duygusal kopukluk gibi), otonominin zayıflamasına neden olarak hem kendimizle hem de başkalarıyla olan ilişkilerimizde savunmacı, içe çekilmiş veya aşırı telafi edici tepkiler geliştirmemize yol açabilir. 

Ortaya çıkan ikincil (toksik) utanç; kişinin kendi gerçeğini görme ve kendisine yaklaşma deneyiminde, kişinin kendisini affetmesini ve kendisine şefkatle yaklaşmasını zorlaştırır, içsel eleştiriyi besleyerek öz değer duygusunu zayıflatır. Kontrol etme davranışlarını kaygıyı ve öfkeyi derinleştirebilir. Pişmanlık ve suçluluğun daha derin bir katmanıdır, yalnızca yaptıklarımızı değil, kim olduğumuzu sorgulamamıza neden olabilir.